header top

baner eszkola

PSYCHOLOG I PEDAGOG SZKOLNY POLECA

Utworzono: czwartek, 26, marzec 2020 danielmajewski

info rodziceList do Rodziców Uczniów Szkoły Podstawowej nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi we Włocławku

 List do Rodziców
Uczniów Szkoły Podstawowej nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi

Szanowni Państwo,
Rodzice Uczniów Szkoły Podstawowej nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi

Postanowiłyśmy podzielić się z Państwem kilkoma przemyśleniami odnośnie aktualnej sytuacji, której jesteśmy obserwatorami oraz uczestnikami. Swoje słowa kierujemy przede wszystkim do Rodziców, których rola w kontekście prawidłowego rozwoju ich dzieci jest najważniejsza.

1. Każdego dnia konfrontujemy się z informacjami (z mediów, od naszych rodzin czy znajomych), które mogą zwiększać lęk, napięcie, powodować, że mamy mniejsze poczucie bezpieczeństwa. Ciągłe oglądanie wiadomości czy czytanie na temat zagrożenia związanego z wirusem powoduje, że nasze obawy rosną. Jesteśmy zaskakiwani nowymi informacjami, doniesieniami medialnymi. Dodatkowo częste opieranie się na niesprawdzonych źródłach informacji czy komentarzach niepopartych badaniami naukowymi może pogarszać nasze samopoczucie. Najlepszą receptą jest tutaj opieranie się na opinii ekspertów (naukowców, praktyków- przedstawicieli nauk medycznych i nauk o zdrowiu) oraz przestrzeganie ich zaleceń, co daje pewne poczucie kontroli nad sytuacją.

2. Rola dorosłych (przede wszystkim Rodziców, ale również Nauczycieli) jest szczególna, gdyż stanowimy modele osobowe dla dzieci. Radząc sobie z sytuacją od strony emocjonalnej, psychologicznej, dajemy przykład dzieciom. Troska o własne samopoczucie emocjonalne daje siłę do wspierania dzieci, dla których aktualna sytuacja może być dziwna, niezrozumiała, po prostu trudna. Dzieci uczestniczą w codziennych czynnościach, przysłuchują się temu, co dorośli mówią, jak komentują różne doniesienia medialne, sami także obserwują to, co pokazują różne media. Zaprzeczanie i twierdzenie, że nie ma jakiegokolwiek zagrożenia powoduje chaos i niespójność w umyśle dziecka. Nadmierne reakcje emocjonalne dorosłych mogą z kolei nasilać jego niepokój.

3. Dzieci doświadczają takich samych emocji, jak każdy dorosły i również mają do tego prawo. Jednak dzieciom często brakuje mechanizmów radzenia sobie ze stresem, lękiem, poczuciem zagrożenia. Człowiek nie ma wpływu na to, jakie emocje się w nim pojawiają. Może przeżywać radość, szczęście, dumę, ale również smutek, złość, strach. Ich doświadczanie jest czymś zupełnie naturalnym. Mamy natomiast wpływ na to, co z tymi emocjami zrobimy.

4. Naszą rolą jest zadbanie o emocje dzieci. Najlepszą metodą jest rozmowa. Unikanie mówienia
o emocjach powoduje powstawanie tematów „tabu”, a tym samym może rodzić w dziecku poczucie, że to, co przeżywa jest nienormalne, nienaturalne. Faktyczne, emocjonalne bycie przy dziecku i dla dziecka, poświęcanie mu tego, co niezwykle cenne (czas) zwiększa jego poczucie bezpieczeństwa, zmniejsza lęk. Mówienie do dziecka: „Jestem/Jesteśmy przy Tobie”, „Możesz się do mnie/do nas zwrócić z każdą sprawą”, „Robię/ Robimy to, co mogę/ możemy, abyś był/ była bezpieczny/ bezpieczna”, również może obniżyć napięcie emocjonalne.

5. Zadaniem osób dorosłych jest również wskazywanie sposobów spędzania czasu wolnego przez dziecko tak, aby aktywność poza nauką nie ograniczała się jedynie do komputera, tabletu czy innych narzędzi multimedialnych. Zadanie to jest niewątpliwie utrudnione, z uwagi na zrozumiałą konieczność pozostawania w domu. Jesteśmy jednak przekonane, że najlepiej znacie Państwo swoje dzieci i wiecie, co uwielbiają robić w domu (na podstawie naszej praktyki i licznych rozmów z dziećmi wiemy, że uwielbiają planszówki, gry strategiczne i zabawy artystyczne).

6. Dzieci, podobnie jak my, dorośli, potrzebują czasu na przystosowanie się do nowej sytuacji. Przestali przecież chodzić do szkoły, spotykać się z rówieśnikami na szkolnych korytarzach, dorośli natomiast oczekują od nich uczenia się na zupełnie nowych warunkach. Postawmy się przez chwilę w sytuacji dziecka. Co czujemy? (…) To pokazuje, jak bardzo dzieci potrzebują naszej (dorosłych) cierpliwości, wsparcia, przewodnictwa.

Psycholog, Beata Płaczkiewicz

Pedagog, Violetta Bieńkowska

Odsłony: 1156